قبل از فرار رسيدن عصر جديد و رونق شبكه راهها و حمل و نقل به كمك فن آوري نوين،عمده ترين نوع سفرها را سفرهاي جاده اي تشكيل مي دادند. در اين سفرها برخي مسافران با پاي پياده و برخي ديگر كه توان مالي داشتند، سوار بر چهارپايان، طي طريق مي كردند. براساس شواهد مبتني بر اسناد تاريخي ، ايران در احداث جاده وكاروان سرا و ايجاد سيستم ارتباطات، پيش قدم بوده است. به عقيده محققين. ايجاد و توسعه ساخت وساز كاروان سرا در ايران از مهمترين دستآوردهاي معماري قديم ايراني، به ويژه در دوره اسلامي است.اين الگوي سفر و جابجايي مسافر و كالا،تا قرنهاي متمادي ادامه داشت.                                                                          
با ورود اتومبيل به ايران در اواخر دوره قاجار و متعاقباً گسترش روز افزون تعداد خودروها در دهه هاي پس از آن، بسياري از ديگر عرصه هاي زندگي ايرانيان  از جمله شهرسازي و حمل ونقل دستخوش دگرگونيهاي چشمگيري شد. با ورود خودروها به ناوگان حمل و نقل بين شهري گاراژها عهدار برقراري سفرها شدند. با افزايش جمعيت شهرها ودر نتيجه تقاضاي روز افزون سفر،گاراژها پذيراي مراجعين بيشتري شدند و حمل و نقل بين شهري به تدريج به صورت يك معضل شهري ، به ويژه براي شهرهاي بزرگ درآمد. از اين رو مسئولان امر، به فكر ساماندهي حمل ونقل مسافر در شهرها افتادند.
                                                                              
فكر تأسيس پايانه ها در ايران به سبك ترمينالهاي مدرن ابتداً در سال 1328مطرح گشت، ليكن اجراي اولين طرح پايانه ها دركشور، سالها بطول انجاميد،در سال 1353شهرداري تهران طرح ساختمان ايستگاه بزرگ اتوبوسراني را در حوالي ميدان توپخانه مطرح ولي با مشخص نبودن مرجع قانوني براي سرپرستي و ساماندهي خدمات اين حوزه، اين امرسبب بروز برخي معضلات شده بود تا آنكه سرانجام احداث اولين پايانه مسافربري در سال 54 در اراضي خزانه تهران آغاز و درسال 58 تكميل گرديد.
                                                   
      
باپيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي لايحه قانوني احداث ترمينالهاي مسافربري وممنوعيت تردداتومبيلهاي مسافري بين شهري در داخل شهر تهران در ارديبهشت ماه سال 1359به تصويب شوراي انقلاب رسيد. اين لايحه شهرداري تهران را موظف كردتا علاوه بر بهره برداري از پايانه موجود(پايانه جنوب)به تدريج نسبت به احداث پايانه هاي جديد و متناسب با نيازهاي شهر در نقاط مختلف تهران و با استفاده از اعتبارات عمومي كشور اقدام نمايد.
در تيرماه سال 1359، اولين پايانه مسافربري در تهران ، با عنوان ترمينال خزانه (جنوب)، به طور رسمي فعاليت خود را آغاز كرد و به تدريج در طي سالهاي بعد از آن، پايانه غرب و پس از آن پايانه هاي شرق و بيهقي در تهران، تأسيس شده و هم زمان در ديگر شهرهاي بزرگ كشور نيز، احداث پايانه هاي بين شهري مورد توجه واقع گشت. به اين ترتيب پايانه ها بعنوان بخش جدا ناپذير از ناوگان حمل و نقل برون شهري، مطرح شدند.
شرکت تعاونی سواری های کرایه که در سال 1357 توسط آقایان حسن احمدی و احمد عرب مدیریت میگردید در سال 1359 از خیابان چراغ برق تهران که درآن زمان یکی از پایانه های سواری کرایه کشور بود به پایانه آزادی منتقل شدند و قابل ذکر است که در آن زمان پایانه آزادی امکانات و تجهیزات امروزه را نداشت و شرکت ها در چادر هایی و سپس کانکس قرار داشتند . 
در ابتدا به کار شرکت سواری کرایه بیابانی (اتوکندوان) تعداد 190 نفر راننده و سهامدار بوده است .

آقای سید رضا حسینی

در حال حاضر مدیریت شرکت بر عهده آقای سید رضا حسینی می باشد. 
شرکت سواری کرایه بیابانی دارای یک دفتر مرکزی و سه شعبه می باشد که در تمامی روزهای هفته به صورت 24 ساعته در حال خدمت رسانی به هموطنان محترم می باشد .